Çocuklarda İlaçların Doğru Kullanımı
2 Kasım 2013
Çocuk Büyükanneler
8 Kasım 2013

Dünya Çocukların Etrafında Dönüyor

Biz öğretmenler olarak çocuklardan ve annelerden bahsetmeyi çok severiz. Bir gün yine böyle bir sohbet esnasında çok sevdiğim Nevin hocamla tartışırken bence dünyadaki yeni tanrılar anneler dedim o ise çocuklar diye düzeltti. Haklıydı da.

Bu dönemdeki bazı anneler çocuklarına davranışsal olarak tapma derecesinde  yaklaşıyor. Bu konuda abartı olduğunu düşünebilirsiniz ama böyle durumlarla o kadar sık karşılaşıyoruz ki gözümüzde sıradanlaşmasından korkuyoruz. Mesela nedir bunlar?
Çocuğa fırsat bırakılmadan her şey önüne geliyor. İşte bazı örnekleri:
Düşünün  ki 9 yaşında bir çocuğa herkesin önünde kaşıkla yemeğini annesi yediriyor.

Örneğe bakacak olursak yemeğini kendisi yiyemeyen demiyorum  çünkü izin verilmiyor-bu duruma öyle alışacak ki bir daha kendisi yemek istemeyecek. Belki de annesi bundan hoşlanacak çünkü çocuk ona bağımlı olacak. Ya da tam tersi çocuğum bensiz hiç bir şey yapamıyor diye psikolog psikolog gezecektir.
Küçücük yaşlarda aman eksik kalmasın aman başkasınınkinde gözü kalmasın diye telefonlar, ipadler alınıyor. 

Her türlü son model teknolojik aleti ona almak üstelik gözü kalmasın diye almak,onda şöyle bir duygu uyandıracak:ne istersem alıyorlar demek ki her şeyi isteyebilirim. Size yaşadığım acı bir deneyimimi paylaşayım. Özel bir okulda çalışmakta iken çocuklara 5 tane istedikleri arzuladıkları bir şey yazmalarını istedim. Ve inanın ki 5 tane maddeyi dolduramadılar. Siz çocuklarınıza bunu yapmayın arzularını köreltmeyin.
Erkek çocuğu bu her şeyini benim yapmam lazım ,yatağını toplayamaz, yemeğini hazırlayamaz.

Özellikle erkek çocuk yapamaz dendiği için  erkek çocuk yapamıyor. Ona fırsat verilse o da son derece güzel yapacaktır.

Bunu da yazmadan geçemeyeceğim çocuklarını bütün arkadaşları yanında-her türlüsü yanlış-dudaklarından öpüyorlar. 

Çocukların dudağından öpülmesi son dönemin favori davranışlarından. Bunu yaptığınızda çocuk bunu normalmiş gibi algılayıp herkesle yapabileceğini düşünür. Ve bunu yaptığında başkaları ona kızarsa dengesizlik yaşar hatta neye uğradığına bile şaşırabilir. Çocuğunuzu rol karmaşısına soktuğunuzda bunu zor telafi edebilirsiniz. Yani bir de şöyle bir şey var çocuğunuzu dudağından öpmediğinizde hiç bir şey kaybetmezsiniz:)

Bunların altında yatan sebepleri psikolog arkadaşım çok daha iyi anlatacaktır fakat bir öğretmen olarak benim gözlemim ise; anne babaların “Ben çocukluğumda istediğim her şeyi alamadım,yapamadım bundan dolayı ben çocuğumun istediği her şeyi   yapmalıyım.” düşüncesidir.Yani çocukluktaki kendi özlem ve beklentilerini kendi çocukları üzerinde karşılamaktadırlar.Bu bir derece anlaşılabilir ve yapılabilir olsa da çocuğa bir sonsuz vaad etmek çok kaygı verici bir durumdur.

Meral Kortarla

İstanbul

 

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir